عهد با جانان


 

عاشقي محنت بسيار كشيد .......... تا لب دجله به معشوقه رسيد
نشده از گل رويش سيراب ............. كه فلك دسته گلي داد به آب
نازنين چشم به شط دوخته بود .................... فارق از عاشق دلسوخته بود
ديد بر روي شط آيد به شتاب ................... نو گلي چون گل رويش شاداب
گفت به به چه گل زيبايي ..................... لايق دسته چو من رعنايي
حيف از اين گل كه برد آب او را ................. كند از منظره ناياب او را
زين سخن عاشق معشوقه پرست ........................ جست در آب چو ماهي در دم
خواست آزاد كند از بندش ......................... نام گل برد در آب افكندش
گفت بگذار ز هجرم برهي .......................... نام بي مهري بر من ننهي
مورد نيك كه خواستت كردم ............................ از غم خويش خلاصت كردم

باري آن عاشق بيچاره چو بط ......................... دل به دريا زد و افتاد به شط
ديد آبيست فراوان و درست ............................. به نشاط آمد و دست از جان شست
دست و پايي زد و گل را بربود ........................... سوي دادارش پُر تاب غنود
گفت كه اي آفت جان و آن گل زار ......................... ما كه رفتيم بگيريم گل زار
جز براي دل من بوش نكن............................... عاشق خويش فراموش نكن
بكن عجزي به سر دلبر من ............................ ياد آبي كه گذشت از سر من

خود ندانست مگر عاشق ما ............................ كه ز خوبان نتوان خواست وفا
عاشقان را همه گر آب بَرد .................................. خوبرويان را همگي خواب برد


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
اين شعر مال يك تصنيف بسيار زيبا و قديميه اگه آهنگش را پيدا كردين حتما حتما گوش كنين!!!!!!!!!!!!!!!



علیرضا