عهد با جانان


عشق!!!!

 

ای خوشا باده آن عشق که آهسته کند مست 

ور نه هر زود رسی در دل و جان دیر نپاید

 

ناز آن شعله شوقی که به تدریج بگیرد                     

 سر زند از دل و سر بر فلک و زهره بساید

 

بنده ساده حسنیم که با گردش چشمی                

 همچو پیمانه می رنگ غم از دل برباید

 

دولت عشق بنازم که ز هر در که در آید                      

روزنی از در عزت بگشاید

 

دیده خاطر ما مشرق و مغرب نشناسد                     

روشن از پرتو حسنیم ز هر در که در آید

 

تا ببینی همه زیبایی و رعنایی ساقی                      

باش تا جام نخستین دلت از کف برباید

 

بازم میگم:

آسوده خاطرم که تو در خاطر منی                                 گر تاج می فرستی و گر تیر می زنی

شکر شکر و باز هم شکر

 


علیرضا